Παίξαμε ένα παιχνίδι όπου τα παιδιά σερβίρουν διάφορα φαγητά,νηστίσιμα και αρτύσιμα και η κυρά Σαρακοστή πρέπει να φάει τα σωστά, αφού νηστεύει. (ιδέα που μου έδωσε η κουμπαρούλα μου)
Η μαμά της Μαρίνας μας έφερε μία σαρακοστή που τρώγεται, πολύ ωραία ιδέα.
Η κυρά Σαρακοστή μας φτιαγμένη φέτος, από υφάσματα με ένα παστελάκι για να γλυκαθούμε.
Κάρτα: σερβίραμε σαρακοστιανά φαγητά στην εξοχή.
Στις αμυγδαλιές μας κρεμάσαμε μαρτάκια για να τα πάρουν τα πουλιά.
40 μέρες νηστείας, προσευχής, συγχώρεσης, αγάπης, υπομονής και φροντίδας της ψυχής μας.
Μπήκαμε στη Μεγάλη Σαρακοστή, που είναι μια περίοδος κατάνυξης και νηστείας για εμάς τους χριστιανούς και μας προετοιμάζει για το Πάσχα.
Η Κυρά Σαρακοστή, ένα από τα παλαιότερα έθιμα της Ελληνικής κοινωνίας, είναι ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο με το οποίο μετρούσαν τις εβδομάδες της νηστείας.
Έχει σταυρωμένα χέρια επειδή προσεύχεται, δεν έχει στόμα επειδή νηστεύει κι έχει εφτά πόδια όσες και οι εβδομάδες μέχρι το Πάσχα. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι κι έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες νηστείας απέμεναν.
Φέτος κάναμε ζυμαρένιες σαρακοστές όπως τα παλιά χρόνια, γεμίσαμε με όσπρια τις φούστες τους και τυλίξαμε σε μήνυμα το έθιμο για να το διαβάσουν και οι γονείς.
Γράψαμε τη συνταγή και ζωγραφίσαμε.
Βγάλαμε σήμερα το πρώτο ποδαράκι στην Σαρακοστή της τάξης μας.
Ακούσαμε ένα τραγούδι για την κυρά Σαρακοστή.
Ετοιμάσαμε και την κατσαρόλα με τα φαγητά της σαρακοστής.
Κόψαμε τις κατσαρόλες μας, χρωματίσαμε και κολλήσαμε όσπρια και σαρακοστιανά φαγητά.
Παίξαμε με τα δαχτυλάκια μας και μετρήσαμε χαρταετούς,
λέγοντας ένα τραγουδάκι που το βρήκαμε στο διαδίκτυο και αλλάξαμε τα λόγια.
Απλό κι αστείο τραγουδάκι, αλλά αυτά αρέσουν συνήθως στα παιδιά.
Η Κυρά Σαρακοστή είναι ένα έθιμο με πολύ βαθιές ρίζες. Πρόκειται
για ένα ιδιότυπο ημερολόγιο με το οποίο μετρούσαν τις εβδομάδες της
σαρακοστιανής περιόδου. Οι γυναίκες και τα παιδιά ζύμωναν μια γυναίκα καλόγρια,
με σταυρό στο κεφάλι και τα χέρια σταυρωμένα σε στάση προσευχής, η οποία είχε
επτά πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα μέχρι το Πάσχα. Η Κυρά Σαρακοστή έχει
σταυρωμένα ταχέρια
της, επειδή προσεύχεται, δεν έχει στόμα γιατί δεν μιλάει και γιατί νηστεύει,
δεν έχει αυτιά για να μην ακούει. Όλα αυτά γιατί η περίοδος μέχρι το Πάσχα στην
ουσία σημαίνει στροφή στον εσωτερικό μας κόσμομε σκοπό την κάθαρση μέσω της νηστείας, όχι μόνο των τροφών αλλά
και των κακών μας συνηθειών. Κάθε Σάββατοέκοβαν από ένα πόδι, ενώ το τελευταίο, που κοβόταν το Μεγάλο
Σάββατο, το τοποθετούσαν σε ένα ξερό σύκο, και όποιος το έβρισκε ήταν ο
τυχερός!