Ο σχολικός εκφοβισμός συμβαίνει όταν κάποια παιδιά χτυπούν ή φοβερίζουν επίτηδες άλλα παιδιά. Όταν χρησιμοποιούν τη δύναμη τους και το κάνουν ξανά και ξανά προς το ίδιο παιδί.
Μιλάμε για σχολικό εκφοβισμό, όταν ένα παιδί στο σχολείο..
- χτυπάει και σπρώχνει ξανά και ξανά...
- μιλάει άσχημα ή διώχνει από την παρέα και το παιχνίδι...
- κοροϊδεύει ή απειλεί...
- παίρνει η χαλάει πράγματα που ανήκουν σε...
- δεν κάνει παρέα επειδή είναι «διαφορετικό»...
...κάποιο άλλο παιδί.
Όλα αυτά είναι μορφές εκφοβισμού και βίας που συμβαίνουν ανάμεσα στα παιδιά της ίδιας τάξης ή διαφορετικών τάξεων , μέσα και έξω από το σχολείο.
Ένα δύσκολο θέμα, για τα παιδιά αυτής της ηλικίας, όχι όμως και μη προσεγγίσιμο.
Ξεκινήσαμε με ένα βίντεο από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Πολυγύρου.
Συζητήσαμε για τα συναισθήματα του ήρωα- θύμα της ιστορίας (νιώθει λύπη, μοναξιά, φόβο).
Αλλά και για τα συναισθήματα που μπορεί να έχει ο θύτης (αδιαφορία, χαρά, θυμό).
"Πως νιώθουμε εμείς όταν μας φέρονται άσχημα και πως όταν μας φέρονται όμορφα."
Αναρωτηθήκαμε γιατί συμπεριφέρονται έτσι: θέλουν να ξεχωρίζουν, το έχουν δει στην τηλεόραση, δεν τους συμβούλεψε κάποιος μεγάλος, δεν γνωρίζουν από κανόνες.
Βλέποντας το παρακάτω βίντεο από το 1ο Νηπιαγωγείο Ιαλυσού, είδαμε ότι υπάρχουν τρόποι, αρκεί να προσπαθήσουμε όλοι λίγο.
Ετοιμάσαμε δύο ομαδικά πανό με το σύνθημά μας.
Σχηματίσαμε το ΝΑΙ με το σώμα μας και ζωγραφίσαμε χαρούμενα παιδιά, που παίζουν όλα μαζί.
"Ναι στη φιλία."
"Όχι στη βία."
Και το ΟΧΙ με τα χεράκια μας, συμπληρώνοντας την εικόνα με παιδιά στεναχωρημένα.
Γράψαμε το προσωπικό μας μήνυμα, το συρράψαμε σε μπαλόνι και κάναμε τα μπαλόνια της φιλίας, που τα πήραμε στο σπίτι φεύγοντας.
Σήμερα ξεφυλλίσαμε λίγο το κανονικό βιβλίο του μικρού πρίγκιπα, που μας έφερε ένα παιδάκι και είδαμε τις διαφορές με την παιδική έκδοση.
Είδαμε ένα απόσπασμα με τον μικρό πρίγκιπα και το τριαντάφυλλο.
"Κι αν εγώ ήξερα ένα μοναδικό στον κόσμο λουλούδι, που δεν υπήρχε πουθενά αλλού, εκτός από τον πλανήτη μου και που ένα μικρό αρνί μπορεί να το καταστρέψει με μια χαψιά, χωρίς καθόλου να σκεφτεί αυτό που κάνει, αυτό δεν είναι σημαντικό και σοβαρό θέμα;"
"Αν κάποιος αγαπάει ένα λουλούδι που δεν υπάρχει παρά μόνο ένα δείγμα του μέσα σε εκατομμύρια αστέρια, αυτό είναι αρκετό για να νιώθει ευτυχισμένος όταν το κοιτάζει."
Η κατασκευή μας.
"Θα έπρεπε να είχα μαντέψει την τρυφερότητα, πίσω από τα άγαρμπα καμώματά του. Τα λουλούδια είναι τόσο αντιφατικά! Αλλά ήμουν πολύ νέος για να ξέρω να τ' αγαπώ."
Η Τσικνοπέμπτη είναι γιορτή της ορθόδοξης παράδοσης στην οποία καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες κρέατος. Λαμβάνει μέρος την Πέμπτη, λόγω του ότι οι μέρες Τετάρτη και Παρασκευή θεωρούνται νηστίσιμες, της δεύτερης εβδομάδας των Αποκριών, την αποκαλούμενη Κρεατινή. Προηγείται αυτής η πρώτη κατά σειρά Προφωνή και ακολουθεί η τρίτη εβδομάδα της Τυροφάγου. Πραγματοποιείται κάποιες μέρες πριν την έναρξη της μεγάλης νηστείας της Σαρακοστής.
Ο Μάρτης είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. Σε μερικές περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του. Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.
"Ο Μάρτης και η μάνα του."
"Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος, πέντε φορές εχιόνισε
και πάλι το μετάνιωσε που δεν εξαναχιόνισε."
Και μια μικρή ανοιξιάτικη έκπληξη για να παίζουμε στην αυλή μας....... κάνοντας ταξίδια φανταστικά!
