Γνωρίσαμε τα πουλιά του χειμώνα μέσα από διάφορους πίνακες.
Είδαμε ένα βίντεο με τα πουλάκια.
Ακολούθησε ζωγραφική πάνω στο ποίημα του Μ.Στασινόπουλου "Πουλάκι του χειμώνα"
Συζητήσαμε πάνω στον πίνακα Winter Landscape του Vincent van Gogh.
Σε ασπρόμαυρη φωτοτυπία του πίνακα, τα παιδιά ζωγράφισαν πουλιά του χειμώνα, περαστικούς και ζωάκια.
Η κατασκευή μας. Τα πουλιά έγιναν σε καφέ χαρτί του μέτρου βαμμένο με τέμπερες και ακανόνιστες πινελιές.
Τα πουλιά του Carley Harper.
Ζωγραφίσαμε τους δικούς μας καρδινάλιους με τέμπερα και νερομπογιά.
Κάναμε καρδινάλιους και με την τεχνική του κολάζ. Τα δέντρα είναι από Α4 φωτοτυπημένο μαύρο, όπου με οδοντόβουρτσα και άσπρη τέμπερα έγιναν πινελιές και κόπηκαν σε λωρίδες με το χέρι.
Aκούσαμε το κελάηδισμα κάποιων πουλιών.
Ακούσαμε και το παραμύθι "Η σουσουράδα και η ουρά της", από το 117 Νηπιαγωγείο Αθηνών.
Ετοιμάσαμε διάφορες ταίστρες για να κρεμάσουμε στα δεντράκια του σχολείου μας.
Την ημέρα της Υπαπαντής γιορτάζει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας την ¨γιορτή της Μητέρας” Οκτώ ηµέρες µετά τη γέννηση του µικρού Χριστού, έγινε µία τελετή, στην οποία του δόθηκε το όνοµα Ιησούς, που θα πει «ο Θεός σώζει». Αυτό το όνοµα ζήτησε να δωθεί στο παιδί, ο αρχάγγελος Γαβριήλ, από την Παναγία την ηµέρα του Ευαγγελισµού. Έπειτα από σαράντα ηµέρες, όταν έφτασε ο καιρός του καθαρισµού της µητέρας, έπρεπε σύµφωνα µε το Μωσαϊκό νόµο, να πάνε το παιδί στα Ιεροσόλυµα, στο ναό τουΣολοµώντα για να αφιερωθεί στο Θεό, µια που ήτανε τοπρώτο παιδί της Μαριάµ και µάλιστα αγόρι. Θα πρόσφεραν µάλιστα και θυσία στο Θεό ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο µικρά περιστέρια. Έτσι ο Ιωσήφ παρέλαβε το παιδί και τη µητέρα Του και ξεκίνησαν για την αγία πόλη.
Εκεί στα Ιεροσόλυµα, ζούσε ένας πολύ ενάρετος άνθρωπος, ο Συµεών, που είχε µεγάλη πίστη στο Θεό και παρακαλούσε σε όλη του τη ζωή για τον ερχοµό του Μεσσία. Γι’ αυτό και το Άγιο Πνεύµα είχε πληροφορήσει την καρδιά του πως δεν θα πέθαινε πριν δει µε τα ίδια του τα µάτια τον Χριστό. Την ηµέρα λοιπόν εκείνη που θα έφταναν στον ναό ο Ιωσήφ µε την Παναγία και τον µικρό Ιησού, το Άγιο Πνεύµα του είπε να πάει εκεί και να τους περιµένει.
Όταν λοιπόν η αγία οικογένεια έφτασε στο ναό, ο Συµεών φωτισµένος από το Άγιο Πνεύµα αναγνώρισε τον µικρό Μεσσία και Τον πήρε µε πολύ συγκίνηση στην αγκαλιά του. Τα µάτια του, γεµάτα δάκρυα χαράς και ευγνωµοσύνης, κοίταζαν µε λαχτάρα το Θείο βρέφος. Τα χείλη του τρεµάµενα από συγκίνηση δοξολογούσαν το Θεό: “Τώρα Κύριε µπορείς να αφήσεις το δούλο σου να πεθάνει ειρηνικά, όπως του υποσχέθηκες, γιατί τα µάτια µου είδαν το σωτήρα που ετοίµασες για όλους τους λαούς…”. Έπειτα ευλόγησε τον Ιωσήφ και την Παναγία.
Τότε ξεπρόβαλε µέσα από το πλήθος και µια αγία γριούλα, η Άννα, που η ασκητική ζωή της την είχε αξιώσει να λάβει από το Θεό το προφητικό χάρισµα. Εκείνη βλέποντας τον µικρό Χριστό, άρχισε να δοξολογεί το Θεό και µιλούσε για το παιδί σε όλους όσους περιµένανε τη λύτρωση. Επιτέλους ο Σωτήρας του κόσµου βρισκόταν ανάµεσά τους!
Στις εκβολές του ποταμού Έβρου, μεταξύ Αλεξανδρούπολης και Τουρκίας, στο βορειοανατολικό άκρο της Ελλάδας, βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Δέλτα Έβρου, που συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους βιοτόπους της Ευρώπης.
Το Δέλτα του Έβρου, έχει πολύ μεγάλη αξία για την άγρια φύση και ζωή, αλλά και για τον άνθρωπο. Εκεί βρίσκουν καταφύγιο και τροφή χιλιάδες πουλιά όλες τις εποχές του χρόνου, ενώ η τοπική κοινωνία, εξασφαλίζει ένα σημαντικό μερίδιο των πόρων της. Παραποτάμια δάση, υγρά λιβάδια, καλαμιώνες, λιμνοθάλασσες και άλλοι βιότοποι, συνθέτουν ένα μοναδικής ομορφιάς τοπίο που μαγεύει τον επισκέπτη.
Είναι οι Άγιοι των γραμμάτων, οι προστάτες Άγιοι των μαθητών και των δασκάλων.
Καθένας έχει τη δική του γιορτή, αλλά και τους τρεις μαζί τους γιορτάζουμε στις 30 Ιανουαρίου, γιατί έχουν πολλά κοινά γνωρίσματα: Ζούσαν απλή ζωή χωρίς πολυτέλειες. Αφιέρωσαν τη ζωή τους στους φτωχούς συνανθρώπους τους και στους δυστυχισμένους. Ήταν και οι τρεις σοφοί. Αγάπησαν τα γράμματα και τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων.
Όπως οι μέλισσες διαλέγουν το νέκταρ από τα λουλούδια, έτσι κι εσείς να διαλέγετε αυτά που διαβάζετε. Να κρατάτε τα καλά και τα ωφέλιμα
"Πήρα το φεγγάρι για μία βόλτα." Μία ιστορία φιλίας.
"Χρόνια πολλά φεγγάρι", μία χαριτωμένη ιστορία με ένα αρκουδάκι που ακούγοντας την ηχώ του, νόμιζε ότι μιλούσε με το φεγγάρι. Φυσικά το παίξαμε με τα παιδιά, που τους φάνηκε πολύ αστείο.
Γνωρίσαμε τον αυτοδίδακτο εικαστικό Νίκο Ζάρρα. Πολυταξιδεμένος, με εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό – εδώ και τέσσερα χρόνια κατοικεί και διδάσκει εικαστική τέχνη στη Ζάμπια.
"Τα εξωτικά φεγγάρια."
Ζωγραφική πάνω στο ποίημα.
Είδαμε εικόνες, με κοπέλες με εξωτικά φορέματα.
Και ακολούθησε ζωγραφική πάνω σε χαρτόκουτες, με λαδοπαστέλ και νερομπογιές.
Για το παιδί της σύγχρονης κοινωνίας, όπου κυριαρχεί ο γραπτός λόγος, θεωρείται απαραίτητη η απόκτηση της αναγνωστικής ικανότητας. Για το λόγο αυτό, βασική θέση στο Πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου έχει η Δανειστική Βιβλιοθήκη.
Σκοπός της Δανειστικής Βιβλιοθήκης είναι να αναπτύξουν τα παιδιά καλή σχέση με το βιβλίο. Για να επιτευχθεί όμως ο σκοπός αυτός, είναι απαραίτητη η στενή συνεργασία μεταξύ του σχολείου και της οικογένειας. Έτσι, το σχολείο θα παρέχει τα βιβλία σε εβδομαδιαία βάση, και κάποιο πρόσωπο της οικογένειας θα πρέπει να ασχοληθεί για λίγο χρόνο με την ανάγνωση και με το σχολιασμό κάθε βιβλίου που το παιδί φέρνει στο σπίτι.
Τι πετυχαίνουμε μέσα από το δανεισμό;
- Το παιδί γίνεται υπεύθυνος αναγνώστης και δανειστής.
- Δίνεται η ευκαιρία σε κάθε παιδί να έχει πρόσβαση σε βιβλία. Τα βιβλία έτσι μπαίνουν σε κάθε σπίτι.
- Το παιδί μοιράζεται αναγνωστικές εμπειρίες και ποιοτικό χρόνο με τους γονείς, με τα αδερφάκια ή με τους παππούδες του και έτσι τα οφέλη γι΄αυτό είναι πολλαπλά.
- Το παιδί μαθαίνει να θεωρεί την ενασχόλησή του με το βιβλίο ως ένα φυσικό τρόπο διάθεσης του προσωπικού του χρόνου.
- Η ανάγνωση ιστοριών σε παιδιά από ενηλίκους του περιβάλλοντός τους, εκτός από μια ευχάριστη, ψυχαγωγική δραστηριότητα, καλλιεργεί στα παιδιά την αγάπη για το βιβλίο και επηρεάζει τη μελλοντική τους πορεία ως μαθητές.
- Μέσω της ανάγνωσης προάγεται η διανοητική ανάπτυξη του παιδιού, ενισχύεται το λεξιλόγιό του, αναπτύσσεται η φαντασία του, βελτιώνεται η συγκέντρωσή του, κεντρίζεται το ενδιαφέρον του και προάγεται η συναισθηματική του ανάπτυξη.
Φέτος στα πλαίσια της δανειστικής βιβλιοθήκης του νηπιαγωγείου μας, ετοιμάσαμε τα σακουλάκια μας, με τα σποράκια της γνώσης, όπου κάθε παιδί θα βάζει κάθε φορά που θα δανείζεται, ένα σποράκι στο σακουλάκι του με τον τίτλο του βιβλίου κι έτσι στο τέλος θα μετρήσουμε ποιος δανείστηκε τα πιο πολλά.
Κάποια από τα σποράκια με τους τίτλους των βιβλίων.
Διαβάσαμε το παραμύθι "Οι φίλοι του δάσους πηγαίνουν σχολείο". Είναι μια διασκευή ξενόγλωσσης ιστορίας, που μας μαθαίνει πως να μεταχειριζόμαστε τα βιβλία. Το βρήκα στον παρακάτω σύνδεσμο : http://xwrapaidiwn.blogspot.gr/2011/10/blog-post_09.html (πολύ ωραία ιδέα, εκεί θα βρείτε όλες τις εικόνες καθαρές.)
Εγώ αφού πήρα τις εικόνες, μέσα από το πρόγραμμα ζωγραφικής....λέρωσα εσκεμμένα τις σελίδες της ιστορίας με μαρκαδόρο, ξυλομπογιά, τέμπερες για να προβληματίσω τα παιδιά.
Συζητήσαμε για το πόσο πολύ πρέπει να προσέχουμε τα βιβλία μας, ετοιμάσαμε τις κάρτες δανεισμού με τους κανόνες και είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε.
